Op 16 mei 1940, één dag na de capitulatie, begint het verzamelen, registreren en begraven van Nederlanders en Duitsers die in de Slag het leven hebben verloren. Drie dagen zijn het Rode Kruis, de Luchtbeschermingsdienst, Arnhemse padvinders en burgers uit Elst en Rhenen in touw zodat op 18 mei het merendeel van de in deze omgeving gesneuvelde Nederlandse militairen een definitieve rustplaats op de Grebbeberg heeft gekregen.  

Vanaf 27 mei worden de stoffelijke resten uit de veldgraven op en rond de Greb naar de begraafplaats overgebracht. Eind juni 1940 liggen er 395 Nederlanders op de Grebbeberg begraven.  
Van de Duitsers die in de Slag zijn gedood, hebben ongeveer 110 soldaten op deze begraafplaats een voorlopige rustplaats gekregen, de anderen zijn terechtgekomen op Ehrenfriedhof Zypendaal bij Arnhem of zijn naar Duitsland teruggebracht. Maar ook Duitse militairen gesneuveld elders in de Grebbelinie of de Betuwe in die eerste oorlogsdagen worden op de Grebbeberg begraven.   

Daarna wordt het zeker niet stil op de begraafplaats want ook in de volgende oorlogsjaren worden er heel wat Duitse soldaten op de Grebbeberg ter aarde besteld, soldaten die als gevolg van ziekten, ongelukken, geallieerde aanvallen en in het bijzonder Operatie Market Garden het leven in ons land hebben verloren. Al die Duitse soldaten op de Greb, hun aantal zal tijdens de oorlog aangroeien tot bijna 700, worden in mei 1947 herbegraven op de Duitse Militaire Begraafplaats Ysselsteyn in de Peel. 

Niet alleen de Nederlandse doden uit de meidagen van 1940 liggen op de Grebbeberg begraven, ook mannen van onder andere de Prinses Irenebrigade en het 320 Squadron die in de laatste oorlogsjaren zijn gesneuveld hebben hier een laatste rustplaats gekregen.  
Nog steeds vindt er op de Grebbeberg met enige regelmaat een herbegrafenis plaats van een Nederlandse soldaat, waarvan het graf elders in Nederland in verval is geraakt of geruimd dreigt te worden en die daarom naar deze Erebegraafplaats werd overgebracht. 

De laatste onbekende soldaat op de Grebbeberg is in 2011 geïdentificeerd. Een DNA-test gaf deze soldaat zijn naam terug. Het bleek, zoals al verwacht, W.F. Brummelhuis uit Bornerbroek te zijn.  
Het Militair Ereveld telt nu ruim 860 graven, die dus voor ongeveer de helft toebehoren aan soldaten die de Slag om de Grebbeberg niet hebben overleefd. Veel verhalen komen hier samen. Verhalen over gevechten op het water, langs de linies en in de lucht. Maar vooral verhalen over moed en opoffering. Dit ereveld, dat wordt beheerd en onderhouden door de Oorlogsgravenstichting, is de laatste rustplaats van al deze slachtoffers, wat hun verhaal ook is.