Te midden van middeleeuwse dorpjes en stille bossen voert deze etappe langs eeuwenoude paden en weidse landschappen aan de voet van de lagere Apuaanse Alpen, waarbij kunstinstallaties op onverwachte plekken en sporen van vestingwerken, verborgen tussen de begroeiing, aan het licht komen.
Deze etappe begint in Camaiore, een stad waarvan de naam duidelijk afkomstig is uit het Latijn — Campus Maior — en daarmee al verwijst naar haar historische rol als kruispunt en ontmoetingsplaats voor volkeren en culturen. Toen de oude Romeinse nederzetting een halteplaats langs de Via Francigena werd, ontstond de eerste kern van de stad, waarvan vandaag de dag nog steeds de Abdij van Sint-Petrus getuigt, een prachtige benedictijnenabdij gesticht in de 8e eeuw, waarvan de overblijfselen van het klooster en de verdedigingsmuren nog steeds zichtbaar zijn.
Als je de Via Roma volgt, kom je aan de linkerkant bij de Via di Rosi, vanwaar de route omhoog loopt naar de heuvels in het binnenland, waar olijfgaarden en wijngaarden geleidelijk plaats maken voor steeneik- en kastanjebossen. Het te volgen pad is de C9 van de Traversata delle Frazioni Camaioresi (TFC), dat langs de parochiekerk van San Giovanni Battista en Santo Stefano loopt, die nog sporen van haar oorspronkelijke romaanse stijl bewaart, alvorens Buchignano te bereiken. Onderweg kunnen bezoekers via een korte omweg de ruïnes van het kasteel van Peralla en het nabijgelegen gerestaureerde dorp verkennen, dat is gerenoveerd door de kunstenares Maria Fiore De Henriquez. De tocht gaat vervolgens verder langs de hellingen van de Monte Spranga, afwisselend door mediterraan struikgewas en bosgebied.
Kort daarna bereikt het pad Torcigliano, een nederzetting die al in het jaar 984 bewoond was en waar in de middeleeuwen een ziekenhuis voor reizigers en pelgrims stond, bekend als het „Ospitale delle Alpi Lucchesi“. Het dorp ademt een tijdloze sfeer, met stenen huizen die zich vastklampen aan de berghelling en met elkaar verbonden zijn door smalle steegjes en stenen trappen, waartussen onverwachts grote muurschilderingen opduiken — met name afbeeldingen van dieren die vanaf 2020 zijn gemaakt. Torcigliano was in de 17e eeuw ook de geboorteplaats van de schilder Giovanni Marracci en de beroemde geleerde en vertaler van de Koran Ludovico Marracci, beide figuren van Europees belang die opgroeiden in dit afgelegen dorp.
Een muurschildering van een wolf markeert de uitgang van het dorp; je loopt langs de oude kerk van San Michele Arcangelo en laat al snel de verharde weg achter je voor pad C13 (TFC), dat door een aangenaam bosgebied leidt naar de „molinaccio“, de stenen brug over de beek Lucese. De route loopt verder door het gehucht Gombitelli en vervolgens langs de Via del Lucese, een historische weg die vroeger werd gebruikt om van de kust van Versilia naar het achterland van de Garfagnana te reizen. Het pad buigt vervolgens af richting Crospoli om aan te sluiten op pad C14.
De route daalt af richting Anticiana, een klein middeleeuws dorpje genesteld tussen beboste heuvels. Vanaf hier wordt de wandeling intiemer en volgt men schaduwrijke muilezelpaden door eiken- en kastanjebossen waar men vaak reeën tegenkomt, terwijl buizerds hoog boven de bergkammen cirkelen. Langs dit gedeelte biedt het heuvelachtige landschap afwisselende uitzichten over de vlakte van Camaiore, de kustlijn en de glooiende contouren van de Apuaanse Alpen.
De eindbestemming is Fiano, in de gemeente Pescaglia. Het dorp kijkt uit over een kleine, rustige vallei waar de geschiedenis zich afleest in de stenen architectuur, de wegkapelletjes en de droogstenen muren die de velden van elkaar scheiden. Hier wordt de nagedachtenis van Don Aldo Mei geëerd: als lid van het verzet in Lucca en pastoor van Fiano werd hij op 4 augustus 1944 gearresteerd en geëxecuteerd bij Porta Elisa in Lucca. Het „Sentiero della Memoria e della Pace“ — het Pad van Herinnering en Vrede — dat vanuit het dorp omhoog loopt naar de Monte Acuto, is aan hem gewijd.