Een route die zich uitstrekt langs de oevers van de Serchio en de Lima, tussen legendarische bruggen en geneeskrachtige wateren, en die twee steden met een heel verschillend karakter met elkaar verbindt, die beide gekenmerkt worden door indringende herinneringen en sporen die verband houden met de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog.
De route begint in Borgo a Mozzano, waarbij je het onmiskenbare silhouet van de Ponte della Maddalena — ook wel bekend als de Duivelsbrug — achter je laat, die dateert uit de tijd dat het gebied in de 11e eeuw onder het bewind stond van Mathilde van Canossa. Nadat je de rivier bent overgestoken en het pad richting Corsagna hebt genomen, klimt de route door het karakteristieke landschap van de Midden-Serchio-vallei: de rivier stroomt breed en rustig tussen beboste oevers, de hellingen lopen geleidelijk omhoog naar de toppen van de Apennijnen in het oosten, terwijl de laatste uitlopers van de Apuaanse Alpen in het westen ruige rotsprofielen vormen. In de rustigere bochten van de rivier is het soms mogelijk om een blauwe reiger of een ijsvogel te zien die bij het water uitrust.
Na Corsagna loopt de route halverwege de heuvel door eiken- en kastanjebossen, met de mogelijkheid om de variant te volgen die bekendstaat als de Cammino di Santa Giulia. De twee paden lopen parallel en komen weer samen bij Calcarta, kort voordat men een andere beroemde brug bereikt, die in dit geval is gebouwd om de beek Lima over te steken die vanuit de Pistoia-Apennijnen naar beneden stroomt. De Ponte delle Catene was de eerste hangbrug in Italië die uit ijzer en hout werd gebouwd; het ontwerp werd in 1840 door Karel Lodewijk van Bourbon in opdracht gegeven aan de architect Lorenzo Nottolini.
Na het oversteken van de brug bereikt de route Fornoli, een nederzetting aan de rivieroever die precies ligt waar de Lima uitmondt in de Serchio. Een tussenstop is zeker de moeite waard in het Parco della Pace, een aangename stadstuin met in het midden een gedenkplaat gewijd aan Liliana Urbach, die samen met haar familie vanuit Bagni di Lucca naar Auschwitz werd gedeporteerd en bij aankomst, op slechts zestien maanden oud, in de gaskamer werd vermoord.
Vanaf Fornoli volgt de route de Via del Grano langs de beek Lima, voordat deze uitkomt op de Via dell’Acqua, die omhoog loopt richting Paretaio. Onderweg komen bezoekers de elegante neoklassieke architectuur van de Cappella Demidoff tegen en vervolgens het voormalige Grand Hotel „Le Terme“ in de wijk Bagni Caldi, dat tussen december 1943 en januari 1944 werd omgevormd tot een interneringskamp voor Italiaanse en buitenlandse joden.
Het pad bereikt uiteindelijk Bagni di Lucca, een bestemming vol charme dankzij de thermale baden, die al bekend waren sinds ten minste de tijd van het Eerste Triumviraat in 56 v.Chr. en in de Middeleeuwen de „Baden van Corsena“ werden genoemd. De stad beleefde haar hoogtijdagen in de 19e eeuw als favoriete toevluchtsoord van de Europese aristocratie en ontving in de loop der tijd schrijvers en musici zoals Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Heinrich Heine, Alexandre Dumas, Franz Liszt en Niccolò Paganini. Vlakbij de anglicaanse kerk staat een gedenkplaat ter nagedachtenis aan Dante Pattini, een jonge jongen die op 12 juni 1944 om het leven kwam door een geweerschot van een Duitse soldaat.