Thema route

Bagni di Lucca - Vico Pancellorum

Italië

Markeren

Deel

Type

Wandelen

Afstand

17.84 km

Op deze route keert de reis door Italië terug naar wandelingen door bossen, langs verschillende kleine dorpjes die bezoekers verrassen met monumentale bomen, legendarische helden en fantastische wezens, met de mogelijkheid om af te dalen in koele, weelderig begroeide ravijnen terwijl je luistert naar een eeuwenoude, geheime taal.

Vanuit de elegante en nostalgische sfeer van Bagni di Lucca begint de etappe met een klim door de Val di Lima in noordoostelijke richting, langs thermale bronnen en beboste heuvels bezaaid met neoklassieke villa’s. Na het passeren van Guzzano, een kleine nederzetting halverwege de helling, bereikt de route de omgeving van de parochiekerk van Controne, een romaanse kerk in basilicastijl die nog steeds haar oorspronkelijke marmeren inlegwerkvloer heeft behouden.

Vanaf hier loopt het pad langs de plaatsen San Gemignano en Vetteglia, en gaat vervolgens verder naar San Cassiano, waar de aan de heilige gewijde kerk opvalt als een fascinerend voorbeeld van architectuur uit de Lombardische periode, naast het al even interessante parochiemuseum. Aan de andere kant van de weg staat het Monument voor de Gesneuvelden van de Eerste en Tweede Wereldoorlog; na de Tweede Wereldoorlog werd het ook opgedragen aan de slachtoffers van nazi-fascistische bloedbaden en niet-ontplofte munitie uit de oorlog. Bij het verlaten van het dorp komt men een monumentale boom tegen, de Cocolaio-kastanje, die op een hoogte van minder dan 500 meter groeit — een zeldzaamheid, aangezien de oudste exemplaren doorgaans in koudere, hoger gelegen gebieden worden aangetroffen.

De klim gaat verder naar Palleggio, een oud dorp dat wordt genoemd in documenten uit het aartsbisschoppelijk archief van Lucca uit de jaren 983 en 991, hoewel de plaatsnaam mogelijk is afgeleid van een Romeinse kolonist genaamd Panuleius. De klokkentoren van de parochiekerk van Santa Maria Assunta is gebouwd op de plaats van een oude middeleeuwse wachttoren en kijkt nu uit over een bergdorp dat rust combineert met rustieke charme.

Het pad loopt verder langs de beboste bergkam tot aan Cocciglia, waar men via de poort van Chiarello — de lokale held — het oude middeleeuwse fort betreedt, waarvan schietgaten en kleine ramen nog steeds zichtbaar zijn. Een korte omweg naar beneden naar de rivier de Lima onthult de Ponte Nero en de Strette di Cocciglia: kalkstenen kloven uitgeslepen door eeuwenlange erosie door de rivier, die kronkelende doorgangen vormen met draaikolken en wervelingen, waar volgens de legende de draak Regolo nog steeds verblijft.

Bij het verlaten van Cocciglia klimt het pad weer omhoog richting Limano, „de zwijgzame“, een klein dorpje dat dateert uit rond 800 na Christus, gelegen op een heuvel aan de rechterkant van de Lima-vallei, oorspronkelijk gebouwd om de rivier te beheersen die het zijn naam gaf. De route vervolgt langs de sporen van de Cammino di San Bartolomeo, een van de spirituele paden die de vallei doorkruisen en oude Lombardische routes volgen. De vegetatie wordt gedomineerd door uitgestrekte, monumentale kastanjebossen, afgewisseld met beuken- en loofbossen waar herten en reeën hun toevlucht zoeken.

De eindbestemming is Vico Pancellorum, een ‘natuurlijk terras’ met een eeuwenoude charme op 555 meter boven zeeniveau. De parochiekerk van het dorp is een meesterwerk van de Lucchese romaanse architectuur, de oudste in de hele Val di Lima, met een portaal dat is versierd met symbolische motieven die al eeuwenlang worden geïnterpreteerd als een allegorische puzzel. Een ander kenmerk van Vico is de historische ambachtelijke traditie: de inwoners waren vroeger blikslagers, in de volksmond ‘arivari’ genoemd, die hun eigen geheime taal ontwikkelden, bekend als ‘arivaresca’, om te voorkomen dat ze begrepen zouden worden tijdens hun handelsreizen door Midden-Italië; deze taal werd van generatie op generatie doorgegeven.