Deze etappe voert je over de grens tussen Lucca en Pistoia, tussen middeleeuwse torens en berglegendes, en biedt lange, eenzame stukken midden in kastanje- en eikenbossen – een uitnodiging om de herinneringen die je onderweg opdoet langzaam te laten bezinken en na te laten klinken.
De route begint bij Vico Pancellorum, een plaatsje in de gemeente Bagni di Lucca, en loopt in de richting van de grens tussen de twee provincies — Lucca en Pistoia — om fascinerende geologische kenmerken te ontdekken te midden van een landschap dat hier en daar doet denken aan mediterraan struikgewas. Een comfortabel, onlangs gerestaureerd muilezelpad leidt naar de Grotte, een merkwaardige schuilplaats uitgehouwen in de rotswand die loodrecht naast het pad afdaalt.
De route slingert zich afwisselend door beuken- en eikenbossen en volgt de Strada delle Polle, zo genoemd vanwege de overvloed aan kleine bronnen en waterplaatsen die je onderweg tegenkomt. Naarmate het pad vordert, openen zich steeds weidsere uitzichten naar het oosten over de vlakte van Pistoia, terwijl het geluid van stromende beekjes elke stap begeleidt. Na een lang stuk midden in de natuur, langs de Renicci-pas en het Canali-gebied, bereikt het pad de Sasso delle Streghe, een plek die als magisch wordt beschouwd en waar volgens de lokale legende heksen zich ooit rond de imposante rots verzamelden om betoveringen uit te spreken tegen het klooster beneden.
De afdaling leidt naar Popiglio, een dorp van oude oorsprong dat op een strategische locatie ligt, waardoor het eeuwenlang een van de meest omstreden plaatsen in de Toscaanse Apennijnen was. Het was al een Romeinse nederzetting en de vesting werd een verdedigingsbolwerk aan de grens met de staat Lucca. Boven het dorp staan de Torens van Popiglio, de laatste overblijfselen van de middeleeuwse Rocca Securana, waarvan de ingangen alleen bereikbaar waren via een ladder die bij een aanval kon worden ingetrokken. In het centrum van het dorp staat de parochiekerk van Santa Maria Assunta, gesticht in 1271 in laatromaanse stijl, met daarin waardevolle altaren, schilderijen en houten meubilair die deel uitmaken van de afdeling Heilige Kunst van het Ecomuseum van de Berg van Pistoia.
Ongeveer een kilometer afdalend naar de vallei bereikt het pad een ander middeleeuws meesterwerk: de Ponte di Castruccio, ook wel bekend als de Campanelle-brug. Oorspronkelijk romaans en later in de 14e eeuw herbouwd door Castruccio Castracani, onderscheidt deze brug zich door zijn enkele grote gebogen boog. Volgens de legende werd hier, na de dood van zijn beschermheer Castruccio, de verrader Filippo Tedici gevangengenomen en onthoofd, waarna zijn hoofd triomfantelijk naar Pistoia werd gedragen.
De route klimt weer uit de vallei en bereikt Piteglio, een van de oudste dorpen in het gebergte van Pistoia. Het ruime terras in het centrum van het dorp verwelkomt de wandelaar en opent zich naar het noordwesten in de richting van Abetone, met een spectaculair panorama. Hier is de verering van de Madonna del Latte diep geworteld, bewaard in de kerk van Santa Maria Assunta bovenop het fort, dat eeuwenlang een tussenstop was voor pelgrims die de Apennijnen doorkruisten. Op het Piazza Fratelli Guermani herdenkt een plaquette, in 1993 aangebracht door de Nationale Vereniging van Voormalige Internees, de inwoners van Piteglio die werden gedeporteerd en omkwamen in nazikampen.
Net buiten het dorp loopt de route langs de „Pieve Vecchia“, een 11e-eeuwse gebedsplaats die verband houdt met de aanwezigheid van Mathilde van Canossa, alvorens de plaats Migliorini te bereiken, waar het laatste stuk naar de etappebestemming begint. Prataccio is een gehucht op ongeveer 900 meter boven zeeniveau, waarvan de economie van oudsher niet alleen gebaseerd was op bosbouw en de teelt van kastanjes, maar ook op de productie van ijs voor het conserveren van voedsel. Het ligt op een natuurlijk terras dat in één weids uitzicht de toppen van de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen en de hoogvlakten van het Pistoia-gebergte omvat, en uitnodigt tot een welverdiende pauze en bezinning.