Een route die door het land van de Etrusken loopt, langs kleine gehuchten en religieuze plaatsen, die allemaal gehuld zijn in een rustige en sfeervolle atmosfeer. Op het kruispunt van pelgrimsroutes en oude wegen komen de herinneringen aan de veldslagen van 1944 naar boven, samen met de vele slachtoffers die worden herdacht door monumenten en gedenkplaten verspreid over de heuvels. Dit zijn dezelfde landschappen die de schilder Giorgio Morandi inspireerden; hij koos deze heuvels als een plek voor diepgaande artistieke bezinning. Een etappe die door het land van de Etrusken loopt, langs kleine gehuchten en religieuze plaatsen die allemaal evenzeer gehuld zijn in een stille charme. Op een kruispunt van pelgrimsroutes en oude wegen komen de herinneringen aan de veldslagen van ’44 en de vele slachtoffers, herdacht door monumenten en gedenkplaten verspreid over de heuvels, weer tot leven – dezelfde heuvels die Giorgio Morandi koos als inspiratiebron voor zijn kunst.
De route vertrekt vanuit Riola en het gehucht Ponte en steekt de rivier de Limentra over, slechts enkele meters vóór de samenvloeiing met de rivier de Reno. Vanaf verschillende punten langs het pad blijft het opvallende silhouet van Rocchetta Mattei zichtbaar — het excentrieke kasteel dat tijdens de Duitse bezetting van Italië het hoofdkwartier werd van een SS-bataljon. Vlakbij werd op 9 november 1944 de 18-jarige partizaan Giovanni Rastelletti, bekend onder de nom de guerre „Bobi“, dodelijk geraakt door een fragment van een Duitse granaat.
Het pad klimt de heuvel op richting La Scola, een dorp dat ooit op de grens tussen het Koninkrijk Lombardije en het Exarchaat van Ravenna lag. De naam is waarschijnlijk afgeleid van ‘skulk’, wat ‘uitkijkpost’ of ‘wachtpost’ betekent. Tegenwoordig is het een ‘stenen salon-dorp’, dat zijn charme grotendeels te danken heeft aan de Comacini-meesters uit Milaan en Como, bekwame bouwers die oude torens omvormden tot woonhuizen. Tussen deze huizen staat een monumentale cipres van meer dan zevenhonderd jaar oud, die nog steeds imposant oprijst in een van de meest sfeervolle hoekjes van het dorp.
Het pad loopt verder langs een route die door verschillende pelgrimswegen wordt gedeeld, waaronder de Via Mater Dei en de Cammino dei Tesori del Reno, langs afgelegen huizen, bebouwde percelen en kleine bezienswaardigheden zoals de bron van het Sterpina-water in Predolo, die van oudsher als magisch wordt beschouwd. Het silhouet van de Monte Vigese en het heiligdom van Montovolo torenen uit boven de route, die vervolgens afdaalt en het CAI-pad 100 en de Via della Lana e della Seta kruist, gelegen tussen de rivier de Reno in het westen en de rivier de Setta in het oosten, over glooiende bergkammen en kleiruggen.
De tocht bereikt Monteacuto Ragazza, een gebied dat belangrijke sporen van de Etruskische beschaving bewaart, waaronder een openluchtheiligdom. In een klein heiligdom uit de 5e eeuw v.Chr. werden twee bronzen beeldjes — een kouros en een kore — ontdekt, die nu worden bewaard in het Archeologisch Stedelijk Museum van Bologna en die worden beschouwd als enkele van de mooiste voorbeelden van kunst uit de Villanova-periode. Een wandeling door deze bossen geeft nog steeds het levendige gevoel dat je je in een heilig landschap bevindt.
Een zacht glooiend stuk leidt naar Stanco di Sopra, waar het Monument voor de Zuid-Afrikaanse soldaten staat, dat herinnert aan de hevige gevechten tussen 8 en 13 oktober 1944, toen geallieerde Zuid-Afrikaanse troepen vochten om de Monte Stanco uit handen van de SS te veroveren.
De eindbestemming is Grizzana Morandi, een dorpje in de Apennijnen dat in zijn naam zelf de herinnering draagt aan zijn beroemdste inwoner, de schilder Giorgio Morandi. Tussen stille en ongerepte heuvels vond hij zijn ideale creatieve omgeving en keerde hij meer dan vijftig jaar lang elke zomer terug. Zijn huismuseum bewaart de sfeer van zijn laatste zomer daar in 1963, met lijsten, doeken, penselen en een draagbare ezel met zijn schildersuitrusting. Als je door Grizzana wandelt, herken je al snel hetzelfde diffuse licht en de zacht glooiende heuvels die Morandi in zijn schilderijen vastlegde.